Social

Social Media in 2013: organisaties worstelen nog steeds | #eday2013

We zijn als consument zo vergroeid met al die sociale kanalen. En ik kan mij eigenlijk niet meer herinneren wanneer ik het fenomeen voor de eerste keer op de eDay hoorde als potentiele marketing tool, maar dat moet al een fors aantal jaren terug zijn.

Transparantie
Nu, 2013, is het onderwerp nog steeds actueel. De openingskeynote van Ji Lee van Facebook is niet per ongeluk een keynote. Lee vertelde in een zwaar Koreaans accent hoe hij bij Facebook terecht is gekomen en de onmetelijke waarde die bedrijven als Facebook voor bedrijven hebben: het bieden van transparantie. Een slechte review of beoordeling en bedrijven kunnen massaal hun spullen niet meer kwijt. Facebook heeft daar voor een deel aan bijgedragen.

Ji Lee Facebook

Gouden Ei
Lee noemt Facebook een plek waar vrienden en familie samen komen voor een ‘dinnertable conversation’. Bij die conversatie zijn bedrijven wat hem betreft van harte uitgenodigd. Een uitnodiging die ik mij overigens niet kan herinneren. Dat is volgens mij ook de grote misvatting. Bedrijven die denken dat ze ongestraft, zonder hun schoenen uit te doen bij ons thuis aan tafel kunnen plaatsnemen, om de doodeenvoudige reden dat ze weten waar ik woon, die hebben het mis. Wat dat betreft wordt er weliswaar veel geld verdiend met het inzetten van Social Media, Facebook voorop, maar heeft men het gouden ei nog altijd niet gevonden.

Journaal
Het valt mij op hoeveel bedrijven nog worstelen met de manier waarop ze het beste social kanalen kunnen inzetten. Nederlands grootste journalistieke instituut de NOS bijvoorbeeld. Rachid Finge heeft sinds kort de nobele taak om de inzet van social media richting te geven binnen de NOS. Het maakt deel uit van een verjongingsslag. Verjonging in het bijzonder van de doelgroep die men aan wil spreken – de gemiddelde achtuurjournaal kijker is 57 jaar – en in het kielzog daarvan de nieuwspresentatie.

Arabische lente
Dat de oorlog niet gewonnen wordt met een sidekick die af en toe wat social feeds de ether instuurt, die kunnen we immers zelf ook wel lezen, begrijpt men bij de NOS. Het betekent keuzes om breaking stories bijvoorbeeld op ‘gunstigere’ tijden te brengen, of het bijhouden van thematische blogs. In 2011 al toonde Al Jazeera het nut hiervan tijdens de Arabische lente.

Like het redactieplan
Het jongere broertje ‘NOS op 3’ deelt de uitkomsten van de ochtendlijke redactievergadering waarin wordt besloten welke onderwerpen die dag op Facebook worden behandeld. De onderwerpen worden op basis van discussies en votes ingekort, toegevoegd of verwijderd.

NOS iPad

We winnen en ontdekken
Na het beluisteren van de Facebook keynote en de NOS presentatie is het veilig om te stellen dat social media ons veel heeft gebracht de laatste jaren en dat bedrijven vele wegen hebben gevonden om er geld mee te verdienen. Maar naast de vele creatieve uitspattingen worstelen toch veel bedrijven met de vraag  wat ze er nou ECHT mee moeten.

Standaard
Optimalisatie, Relevantie, Searchengines, Social

Als Faust niet meer wordt geliked…

Ik hou van lezen. Ik heb daarbij een vreemde smaak. Mijn humor en hang naar cynisme wordt niet door iedereen gewaardeerd. Dat betekent dat ik niet af kan gaan op een lijst best verkopende boeken, omdat ik me nou eenmaal niet door een Saskia Noord wil worstelen. Op veel boeken zie ik tegenwoordig ook al aanbevelingen van Matthijs van Nieuwkerk, die blijkbaar ergens in 2010 een autoriteit is geworden op het gebied van boeken. Daar loop ik dus met een grote boog om heen.

Ik bekijk veel recensies op internet en probeer dan vaak een voor mij onbekende schrijver uit. Ik kan er ongeveer de regel uit destilleren dat van de 5 boeken er 4 tegenvallen en de vijfde een schot in de roos is. Dat is wel een beetje zonde, vind ik. Mijn hart begon dan ook sneller te kloppen toen ik een site ontdekte, The Library Thing, die belooft het perfecte boek voor je te zullen vinden.

Taggen

Tot mijn verdriet komt een groot gedeelte van de suggesties voort uit een tagging systeem. Gebruikers kunnen een boek uploaden en ‘taggen’. Als ik dan vervolgens aangeef een bepaald boek te hebben gelezen en zeg dat ik het een goed boek vond, dan krijg ik andere boeken die door anderen goed bevonden werden, met soortgelijke tags.

En daar gaat het mis. Als ik een Noorse schrijver lees, dan krijg ik als suggestie boeken van andere Noorse schrijvers. Dat is verre van een garantie voor succes. Het gaat hier om nuances, schrijfstijlen, sfeer. Daar bouw je niet even een tagging systeem voor.

Bedienen van de massa

De waardering van anderen voor een boek is dus ook zelden iets waar ik mij aan vast kan klampen. Toch werken zoekmachines vaak wel zo. Amazon, Google, ze zorgen er voor dat de meest gewaardeerde en gelezen boeken prominenter terug komen in de zoekresultaten. Zo verdwijnen er verwijzingen naar waardevolle researchpapers en prachtige boeken in de krochten van het internet. Want als je wordt gelezen, kom je prominenter terug in de resultaten. Dus word je vaker aangeklikt, gelezen, en kom je weer hoger,etc. Word je niet gelezen, daal je verder af. En dat is een proces die zichzelf autonoom versterkt en verzwakt. De massa is bediend.

Het is de democratie van het internet: dat wat de massa wil, zal ze krijgen. Meest gelezen, geliked, geshared; het zijn voor een zoekmachine indicatoren van waardering. Maar zaken die niet geliked, ge-respect, gedigged en gedownload worden, verdwijnen langzaam uit de lijsten. En het is niet gezegd dat juist die informatie niet ontzettend waardevol is. Misschien zou het in de toekomst wel aardig zijn als zoekmachines en sites als bol.com de mogelijkheid zouden geven om dit uit te zetten. Voordat ik weer een Sonja Bakker als suggestie krijg.

Standaard